| تبليغات | X |
|
سلام دوستان گلم جناب حکیم "آق دایی" شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران شعری را قلمی فر موده اندبرای جناب اخوی بزرگوارشان که مهندس عمران و نقشه بردار و نقشه کش راه و ساختمان می باشند. تقـــدیم حضور شریفتان می گردد: می کشی ازرشت تا قـم نقشه ها بنــــدر و شیـراز و جهــــرم نقشه ها در بیـــابـان هـــــــای سوزان کــــویر بـی هـراس از مار و کـژدم نقشه ها ای کــه هستی صـاحب یک دوربین می کشی ومی کنی گم نقشه ها فــــــــرق نگذاری میان مــــــرد و زن مـــی کشی آقـــا و خانم نقشه ها بعـــــد از اون تحویل آدم می دهــی تـا کــه آدم می خورد جُم نقشه ها کـــار تـو بیستـه مهنــــدس واقعـــا" می کشی از بهر مـــردم نقشه ها!
۲۲بهمن را به همه ی فجر آفرینان و بر ملت بزرگ ایران تبریک عر ض مینمایم
مادر زن مــادر زن خــوب و مهـــــربــانم گـــردد به فدات ای کـــه جانم شاکــر زخدایــــم و بـــه جانت جز شکـــر رهی دگــــر نـدانــم دستـم بگــــــرفتی و بــــــدادی یک دختـــــر خـوب رایگــــــانــم "دستم بگـرفت و پا بـه پا برد " آن مـــایــه ی راحت و روانــــم او سوی طلا فـروشـی و مـــن هـــردم پـــی او دوان دوانـــــم بر گُـــرده ی مــن سوار گـردید چون دید که من چه بی زبانم سی* ساله ام و چه پیــر امٌا مـــن پیر زنم** ، نه از زمانـم لطفی کــن و جان مــادر خـود از این غــم و غصـه وا رهــانم با دختـــر خود مکـــن تبانــــی رحمی بنما به مــــن جوانـــم هنگام خوشی و جنگ و دعوا " جـز نام تو نیست بر زبانم " ! *البته برای اینکه ایزگم کنم خودمو سی ساله معرفی کرده ام *منظور این است که از دست زن پیر شده ام !
دوست دارم تورت کنم * دوست دارم نازنیــــن ، تورت کنم غـــــرق بـوسه روی پُـر نـورت کنم تـا شــوم عــاشق تمـاشای تـو را سر غـزل از عشق پُـر شورت کنم نــــرخ تــو بالا و خالـــی جیب مــن آرزوی دیـــــــــــــــدن از دورت کنم تــو بیـــا در خانــه ام تـا بـا غـــــزل نـازنینــــــا ، پـــاک مـشهـورت کنم من که بی پولم ، نیائی پیش مـن نیستـم پــولــــــدار ، مجبـورت کنم مرده ام ازدوری ات "ماهی سفید" تو کجائی تا کــه من ، تورت کنم!! * از آنجائی که مدیر وبلاگ "صیادان شمال" از بنده تقاضا فرموده بودندکه شعری درباره ماهی سفید بنویسم بنده هم برای امتحان طبع شعری ام این شعر رو نوشتم که تقدیم می کنم به همه ی صیادان گُل شمال ارادتمندتان "آق دایی"
سلام دوستان گلم
از آنجائی که شاعر می فرماید: مارا همه شب نمی بَرَد خواب...! "آق دایی" ما هم دیشب تا دیر وقت بیدار ماندندو فرمودندبه قول ناصر الدین شــــــاه قــــاجـــار :"دارم خیـــــــالات می فرمایم!" آره دیشب "آق دایی " هـی با خودش حرف مـی زدند و مــی گفتند : امــان از خلق این روزگار، خون توی دل آدم می کنند! مگر می گذارند که آدم راحت بر اریکه ی طنزش به لمد و با جهان و جهانیان ، گل بگوید و گل بشنود!ناگهان یک لعنتی ، مثل خواجه "غلامحسین ترکمان "پیدا می شود، کــه بـی سبب و بی جهت خواب نوشین را برای آدم زهر می گرداند.ماجرا این است کــه دیروز حکیم "آق دایی " ما داشت از خیابان رد مــی شد،ناگهان خواجه مثــــل پونه سرراه اش سبز شد کاغذی را بیرون آورد و به دست جناب "آق دایی"ما دادو با پوز خندی گفت: جنـــاب "آق دایــی"، اگـــه مـی تونـــی !جواب اینـــو بــده !!و "آق دایی"(دگ)یعنی دمش گــرم!بلا فاصلـه فـــرمودنــد:حتما"،آقای "ترکمان"!دیشب "آق دایی"کاغذی را که ترکمان به او داده بود،گشودندو مشاهده فرمودند که" تر کمان "،چنان هجو بلند بالایی برای "آق دایی" ســروده ،کـــه نزدیکه پایـــه هــای اریکــه ی طنزشان ناگهان بلرزند. "آق دایی"ما لحظه ای در بحر تفکر فرو رفتندو فرمودند : آخه "ترکمان" ای نا لــوطــی ، ای نامــــرد...مگه من به تو چه بد کرده ام ؟! آخه من به تو ...بگذریم.بـه ناگهان "آق دایی " ما غرید و با خشم و خروش تمام فریاد زد: ای کلمات رکیک یاری ام کنید !، کجائید ای کوره های گدازان خشم من ، کجائی ای تفنگ پُر فشنگ هجومن ...! سپس چنان شعر هجوی از خود در وَکرد بی نظیر!اما وقتی که آرام گرفت ، آن را پاره فــــرمـــود! چون آن شعر پر از کلمات رکیک بود ، آخه" آق دایی" ما با ادب است و همـه ی خواننــدگان شعرش، محتــرم و مــودب و مبادی آدابنــد.لــــذا خشم اش را در صنایع ادبی و آرایه های لفظی به زیور شعر آراست تا دوستان خوب اش هــم به تواننـــد از آن منتفع گــــردند.ابتدا بخوانیـــد هجویه ی خواجه "غلامحسین تر کمان " را: شاعــــــــر خــوب مــــــــــــــا.... آسمـــان ادب نَـــوَردیــــــــــــــده ور پــریده ، زرنگ و هـم با هوش لب کنــی تـر ، نگفتــه قـــاپیــده قـدر فــرصت بـه جِــدشناسد او در قمـــــار ادب ، نـلاخیــــــــــده از مـــدرنیتــه تـا عقـب افتـــــــاد بــی سبب دور خـود نچـرخیـــده زد بـــه صـف عـــراقــی و جامی درک سنت نـمــوده ، سنجیـــده چاپگـــر ذهــن او بُوَد، مصــــداق در کپـــی رایت ، بـر گ مـا دیده از گلستان هـــر کســی ورقـی نسخه کـــرده به دفترش چیـده حافظ امّــا زلطــف او ممنـــــون جملـــه دیـــوان او تکــانیــــــده "ناصر فیض"*در شب شعـــری تــوی تهـــران از او هـــراسیده کف نموده زشعـــر او ، پرسید جــان مــن شاعــــــــری ....؟! چشمه هـا دیده ام از او لیکن لطف شعرش کسی نفهمیده گــرچه قافیه می شود ویـران مثنوی بیست ، بـر غـزل چیره گــر عنایت کنی بـه اشعارش بـا ظــــرافت به هر غزل ر....! و هم اکنون دوستان گلم ، بخوانید جوابیه ی حکیم "آق دایی" شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران را: "آق دایــی" شعـــر" تُـر کمــــان" دیــده آنچـــه را "تُـر کمــــان " سُـــــرائیـــــده لطـف بـا قهـــــــــر،تـوأمـــــان کـــــــرده داخــل هـــــر چـه شعــــــر شــاشیده گفتـــه او ، شعــر "آق دایــی"زیبـاست "لطـف شعــــرش کســی نفهمیـــــــده" بعــــد گفتـــــه ، ز هـــــر گلستــانــــی "ورقــــــــی تـــوی دفتـــــرش چیــــده " دار ، در چشــــــــم خـود نمــــی بینـــد خــار را تـــوی چشــــم مــــــــن دیـــده بهتــــــر از ایـن مگــــــــــر تـوانـد دیــــد آن دو چشمــــــان وَر قُـلُمْبیــــــــــده ! کـــرده است عیب مـــن که" حافظ" را " جـملـــــــه دیــوان او تکــــانیــــــــده " افتخـار است عیب مـــــن بــر مـــــــن "آق دایـــی" بـر خودش چــه نازیـــده! مثــــل آئینــه، صــــادق و صــــافــــم زنگ حـــرف ات، دلــــــم خـــراشیــده تیــــر طعنــــــــه ، نــزن تــو بــر یـاران دشمنـــان شــاد و دوست غمــدیـده نیستــم اهـــــــــل ادّعـــا ای دوست چون کنــــم ، هسـت نـاپسندیـــــده! بــا دُم شیـــــر مـــــــی کنــــی بـازی "آق دایــــی" هست شیـر خوابیــــده آن دهـان ات ببنـــــد ، ای بی عقـــل بــــه تــو چــه "آق دایی" کجـا ر...؟! "نـاصــــــر فیـض" را منـــــــــم مخلـص کـــــرده او کــف ، اگـــر هــــــراسیده سخنــــان ام روان و شیــریـن اســت چــون عسـل،چشمه های جوشیده! طبـــع مـــــن هست تـازه و شـــاداب مثــــل طبــــع تــو ، نیست تـر شیـده پــا مکــــن تــوی کفش مــــن دیگــــر تـــا دهــــــــــان تـــــو را نـــدرّیـــده** خــواستـــی تــا کنـــی تــو تمجیـــدم هـســت تـمجیـــــــد تـــو نسنجیــــده بـهتــــــــر از ایــن نمــی شــود جانـم طبـــــــع تـــو جـــان مــــن ، پلاسیـده آنـچـــه گفتـی برای مـــن چرت است ول بکــــــن شعــــر هــــای پـوسیــده بـیش از ایــن بـد به تو نمــی گـــویـم "آق دایــی "شاعــــری ست فهمیـده!
آس و پاس زنم گـــوید بـه من ، تو بی کلاسی نــدارد زنــدگــی بـا تـو اســــاسی پُـزت عالـی بـه وقـت خـواستگــاری ولی اکنــون همیشـه آس و پاسی دهی اُملت به من هـرروزوهـرشب نمی بینـم به دست ات اسکناسی نه تفریحی ،نه مهمانی ،نه گردش نه ماشینی ،نه فرشی،نه پلاسی نه انگشتر، نه گردنبند ،نه گوشوار نه مانتوئی، نه چادر،نه لباسی ... بــرای خــاطــرت از جــان گــذشتم چقــدر ای مــرد ، رنـد و ناسپاسی بخشکی شانس، از فکـر و خیـالات نمانـده در سرم هــوش و حواسی به او گفتـم : تحمـــل کـن عـزیزم ! نــدارد ســود عجــــز و التمــاسی به اوگفتم :بفـرماچـاره ام چیست؟ اگــر کـــه چـاره کـــردی اقتباسی به مـن گفتا :دلت خوش کارمندی نه گیری رشـوه ای،نـه اختلاسی طلاقم ده ،رها گـــردم زدست ات نگیـرم بعــداز این با تـو تماسی !
با تشکر از پزشکان و پرسنل زحمتکش بیمارستان آراد تهران الحمدالله حال خواهر و دخترم هرد و خوب است . البته دلم برای دوستان گلم خیلی تنگ شده بود حالا درخدمت دوستان هستم |
About
حکیم آق دایی فرمود Archivesدی 1388آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 Links
آپلود عکس
یک شعر سپید (نه طنز |
انقلاب ما انفجار نور بود. امام خمینی (ره)
