| تبليغات | X |
|
سلام حضور دوستان گلم
باید خدمتتون عرض کنم که گرچه ماجراهای شیرین جناب "رهنما" و جناب "روشن " عزیز با جناب "آق دایی" مان پایان ناپذیر است ، از آن جائی که یکی از خوانندگان گل وبلاگ "آق دایی"، به ایشان (یعنی آق دایی خودمان ) پیشنهاد فرمودند که خدمت سروران گرامی (جنابان "رهنما" و "روشن")جسارت نفرمایند، ممکن است خدای نکرده "آق دایی" خسارت ببینند، ما نیز به سمع شاعر بلند آوازه ایران رساندیم که حکیم آق دایی،بااینکه ارادات بی نهایت خدمت جناب "رهنما " و جناب "روشن" داشتند و دارند ، لذا قبول سمع از آقا منصور گل نمودند و تسلیم گردیدند هر چند که پیشنهاد دهنده یعنی جناب منصور خان گل آدرس وب سایت خودشان راهم برای ما نذاشته اند تا از ایشان هم تشکر کنیم . با تشکر از جناب "رهنما" ی عزیز و جناب "روشن " گل، که الهام بخش چندین شعر به جناب آق دایی مان شدند ، تا به یادگار برای همیشه در کارنامه ی ادبی ایشان باقی بماند و با تشکر از همه ی دوستان گلم پرونده ی خوب جنابان "رهنما " و" روشن "و آق دایی به خواست دوستان همین جامختومه اعلام می گردد : گفتگو آئین درویشی نبود ورنه با تو ماجراها داشتیم !
سلام دوستان گلم
"یک پیر و دو شیر" حالا حکایت ما شده است .جناب " حکیم آق دایی" شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران ، که در اثر طراوت هوای بهاری ، ناگهان حس یک " بابا آق دایی عریان " به او دست داده بود ، با سرودن چند دوبیتی ، مورد هجمه ی دوستان " جناب رهنما" و جناب "دکتر روشن فومنی " قرار گر فتند . البته جناب " آق دایی "هیچگاه میدان مبارزه را خالی نکردند ، اما خدا به داد"آق دایی" برسد! اگر کارها به همین صورت پیش برود ، عنقریب است که "آق دایی" ما جل و پلاس طنزش را جمع کند و در برود . چون دوتا شاعر جوان و طنز نویس تازه نفس در راهند! حالا دوستان اجازه بدهید جناب " آق دایی" تکیه به دیوار طنز بدهد و با جناب " روشن فومنی" چالش کند ، تا بعد خدمت جنا ب " رهنما " برسد سروده ی جناب روشن فومنی: دل صاب مرده ی مو ...میشود باز امـــان از داغ ایــن بیچـاره سـرباز الهــی "آق دایـی" سر بـاز گردی کــه هرگــز نکنـی در زنـدگی ناز *** جوابیه ی جناب آق دایی: ســر انجام مــــو از آغــــاز بدتر مـــو یـه بیچـاره از سربــاز بدتر دل "روشن" به حال مو بسوزه که کارون می شود از ناز بدتر! *** سروده ی جناب روشن فومنی : النگـــو را بخـــر خــود را رهــا کن و فکـــری بکــر ...بهر چشمهاکن الهی چوم پزشک چشمت در آیو تو بـا "آی باس" دردش را- دوا کن *** جوابیه ی جناب آق دایی: نـــداره چشم مـــو بــی زن دایـی نور کــه اورا کــــرده از مـــن مــادرش دور کجــا "روشـن " مطب داری ؟بیــائیـم که با "آی باس " سازی چشم او کور ! خب دوستان حالا اجازه بفرمائین برسیم خدمت آقای رهنما ی خودمان باشیم! سروده ی جناب رهنما: جنـــاب " آق دایی" فرمود آن شب زنش قهر کرد و رفت پیش مامانش دم حجلــه تــو خندیدی بــه مــردم نکشتی گــربه رو ـ دادی امــانش؟ *** جوابیه ی جناب آق دایی: دم حجلـــــه نــدادم مــــو امانش که کشتم گربه در پیش مامانش هـــوا تاریک بـــــــود و اشتباهی مو کشتم موش فـربه ناگهانش! *** سروده ی جناب رهنما : الا ای " آق دایی" گیـــرم تی حالا چـــرا انقـد دهـــی گیــر تی عیالا تو که فقه و اصولا خوب بخـواندی نانی شرع میین ، چن زن حلالا؟ *** جوابیه ی جناب آق دایی : بــزائــی " رهنمــا" مییـان خالا اصول بخواندایی چـن زن حلالا؟ اَ حــرفـانـه ، هایـا جیگا بدن ر تی زنمار بدانه ، گیره تی حالا! دوستان گلم خلاصه این پیر مرد یه جوری از پس هجمه های آن دو شیر مرد در اومد حالا بشنوید از "آق دایی"خودمون : دو تــا یـــــارون نصیب قلب مــــــا بی یکی "روشن " یکی هـم "رهنما" بی به این صورت که کارون می رون پیش گمــــونم چار چــــرخ مـــــو هوا بی !
سلام دوستان گلم
هوای بهاری ، "آق دایی " را حسابی هوایی کرده است . "حکیم آق دایی" شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران ، دیگه اون "حکیم آق دایی" سابق نیست .حالا"بابا آق دایی عریان " شده است . همه او را می بینن که در جنگل و کوه و دشت و بیابان و خیابان از خود در حال در وکردن ترانه های دلنشین است. انشالا که همه تون بهاری باشین . حالا به ترانه های دلنشین "بابا آق دایی عریان " گوش جان بسپارید: دو چشمـونم پـــــر از آب هـــویچه دل مــو تا بــه کــی بـــــاید بپیچه زنـــم بــا قهـــر رفته پیش مـامـان سه ماهه که غذایم ساندویچه ! *** "بـلابی دل ، بـلا بی دل ، بلا بی" چه دونستم کــــه آخــر ناقلا بی مو سگدو مـــی زدم پولی در آرُم تو روز و شب به فکرون طلا بی! *** الا ای چش پــزشک ای خـــانــه آباد چـــرا پـول ویــــزیتت کـــرده ای زیـــاد نـــدارم پـــول ، دارم کــــور می شـم دو چشمم مثل باقلا کرده است باد! *** " تو که ناخوانده ای علم سماوات " به گردن بسته ای نیم متر کـراوات تــو کــه ماشین هیـــدرولیک داری در آورده گــرونی هیچ ، اشکات ! *** "بهار اومد بـه صحرا و در و دشت" چک مو هم نخورده هیچ بـرگشت شنیدم مو کـــه با گُـل گفت بلبل: نگینه"آق دایی"،انگشتره"رشت" !
سلام دوستان گلم
باگذاشتن پست قبلی ام " ساقی نامه "دوستان در ابتدای بها ر همه شاعر شده بودند و مثل بلبل چهچهه می زدند و کامنت شعری از خود به جا می ذاشتن البته " آق دایی " شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران شرمنده ی اخلاق همه تون هست . خصوصا" جناب دکتر "روشن"عزیزکه شعری سرودن شاید برای بعضی دوستان این ذهنیت ایجاد بشه که ایشون با "آق دایی " ضدند(البته جناب دکتر به بنده لطف دارن و بزرگوارن )و دیگر اینکه خوب ما جنا ب "رهنما" عزیز که از یکی دو هفته قبل از عید خودشونو لو داده ان که شاعرن و خیلی خوب و زیبا دارن پا به پای " آ ق دایی" با سرودن اشعار شیرین و دلنشین می یان. حالا " آق دایی " غزلک زیبایی رو که در جواب جناب "رهنما " سروده اند خدمتتون تقدیم مینمائیم : آ " رهنمــا " بــاهــــاتم " آق دایــی" خــاکپـاتم صفــــا داری عـــزیــــزم کشته ی اون صفــا تم تــو مــی کنی اشتبـاه قـــــربــــون اشتبــــاتم نگـــو کـــه تو نوچه می نو چه ی نوچه هــــاتم تـــو شاعـــر شعـر ناب بنـده که مست و ماتم پژو دویست وشیشی ژیــان بــــی ریـــــــاتم سمند فـــول اتـو مـات عاشق سیستمـــاتم منم که "تورشه خیار" * بـــه پیش شوکــولاتم کـــودک شـادم عــزیز شعـــر تـو آب نبـاتم ! * تورشه خیار : به زبان گیلکی همون خیار ترش است
عید همه تون مبارک ، همانطور که وعده داده بودم ، به مناسبت ایام عید و آمدن نوروز باستانی یه" ساقی نامه " سروده ام که در آن از همه دوستان لینک شده یادی کرده ام ، از هر کدام در دوبیت البته هنگام سرایش اسم هرکی که بیادم اومده به ترتیب سرایش آورده ام اگر اسمی اول بوده و آخر اومده یا آخر بوده و اول اومده دلیل اش تنگی قافیه در هنگام سرایش بوده ونیز چون سرایش شعر به طور شفاهی بوده بنده در ان لحظه پای کامپیوتر نبوده ام باید به بزرگواری خودتون بسیاری از نواقص و کم و کاستی ها را ببخشین . اینک این شما و این هم "ساقی نامه " جناب حکیم آق دایی شاعر بلند آوازه و میان تهی ایران ، امید وارم خوشتون اومده باشد: "بــده ساقـــی آن مـــی ، کــــه حــــال آورد" بـــــــرام لحظـــه ای "بـــــی خیـــــــــال" آورد نینــــدیشــــــم از غصّـــــــــــــه ی روزگــــــــار کــــــه تـــــا غصّـــــــه ام در بیـــــــارد دمــــــار نگـــــــردم مـــــــن از غصّـــه هــــا آش و لاش شــــوم شاعــــــری شـاد و شنگــــولبـــــاش نبــــــاشــــم بــــه فکــــــــر دو تـــا و چهـــــار بهـــــــاری شـوم بنــــده مثـــــــل بهـــــــــــار بهــاری کــــــه سر مست و شــــاد آمــــــده همــــــــه دوستانـــــم بـــــــه یــــاد آمــــــده خــــــــــدایــــــا بیـــــــــامــــرز آن رفتگــــــان همــــــه زیـــــر خــــاک ســـــیه خفتگــــــان بـــــه یــــاران زنــــــده ســــــــــلامت بـــــده خـوشــــــی را بـــــه آنـــــان عـــــلامت بـده "بـــــــــده ساقیــــــا آن مـــــی غصه سـوز" کــــــــه از عقــــــل بنـــــــــده بپـــــــرّد فیـوز بکــــــــــن ایــــن دل تنـــگ مــــــــا را گشـاد نــــویسیـــم تـــــا طنـــــــز شیریــن و شــاد شود طنــــــــزمــــــان عینهـو بــــوستــــــان گـــــل بــــوستـــــان کیستند ؟ دوستـــــان بلـــــه دوستـــــان، ســـــرورجمــــــع مـــــا عـــــزیـــز دل مـــــا همـــــه " رهنمــــــــــا " همــــان مـــــرد دانش ، همـــان مـــرد فکـر کــــه صـــــد آفـــــریـــن اش بـر آن فکـر بکـر خــو شــــا دکــــترم " روشـــــن " نـــامـــدار کــــه چــــون مــــاه و خورشید شــد آشکار همــــان شاعـــــر خـــــوب و شـیرین نویس کـــــه در شــــاعــــــری او نـــــــــدارد رئیس عــــــزیزان خــــــــوبم " رهـــــــــا، روشنک " کـــــه وبلاگ واریتـــــه شــــــان گشتـه هک منـــــم منتظـــــر تـــــا شـــروعــــی کننــــد چــو خــورشید تــــازه طلـــــوعــی کننــــــد خوشــا شیر مــــــردان خــوب و بـــــا حـــال و "صیــــــاد مـــــــــــــــــردان آب شمـــــال " چـــه مـــــردان خـوب و چـــه سنجــیده انـد گمـــــانم کــــــه از بنــــــده رنجیــــده انـد ! بـــــده ساقیا مـــــی ، کــــــه هــــالو شوم کـــــه سر مست از طنـــــز " خالـــو " شوم همــــــان مــــــرد طنّــــــاز ، او لاری است مــــــرا مهــــــربان ، راشد انصـــــاری است کجــــــائی تــــــو "اسپهـــــبد دیلمـــــــی " کــــــه گیلک ازین پس نــــــــدارد غمــــــی بگــــــو از غـــــــم و درد گیلک زبــــــــــــــان خــــــدا یــــار تـــان بــــاد، ای مهــــــــــربان درود فــــــراوان بـــــه "کـــاس کــــولـــــی " کــــــه نـــــازند بــــر تــــو همـه انزلـــــــــی کــــه از جان و دل مــــــن تــــــو را بنـده ام هــــم از لطف تــان بنــــده شـــــر منده ام "رهـــی " شاعـــر و هــم سیاسی نویس کــــه تحلیل هــای او واقعــا" هست بیس همـــــان شاعــــــر عــــــرصه ی شعـر نـو کـــه دارد دلــــــی در سیـاست گــــــــــرو خوشــــا " سایـــه " آن شاعــــــر مهـربان همــــان سایـــه ی خـــوب و شیرین زبـان کـــــه اشعـــار او واقعـــــــا" محشر است نگـــــــویم گهـــــــر ، از گهـــــر بهتر است "بــــــده ساقیــــــا آب انــــدیشه ســـــوز" نمانـــد بــــه جا هیـــچ عقـــــــل و فیــــوز در ایــــن بـــاغ گــــل هــــای "نیلوفــر "ند کـــــه از هــــــرچه گل واقعـــــــا" بهترنـد کـــــــه مـــــانند او شاعـــــر شعر نـــــــو نـــــه پـــــاریس دارد، نــــــــه دارد ژنــــــو کــــه ایــــن بــــاغ گــل دارد و هم درخت خصوصـــا" گـــل بنــــده ، آ ن "تکـدرخت" تـــــــــراوش نــویسان مغـــــــــز خـــودنـد نــــویسنده ی حــرف نغـــــــــز خـــودنــد کــــه دارم گـــــل و بـــــاغ و هم "باغچه" کـــــــه مـــــا را زنـــد چـــوب بــر زاغچــه طــــــرفـــــــدار زن دائـــــــی بـــــا کلاس و بــــــد خــواه "آق دائـــی " آس و پاس بگـــــو انـــدکــــی از فـــــــرشتـه بگـــــو کـــه مهـرش بــه جانش سرشته بگـــــو همــــان خانـــــم همـــــدل و هــــم زبان کــــــه دارد کنــــــون در فــــرانسه مکان کجـــــــائی کجـــــا؟ دختـــــــر رودســــر کـــــه بــالاتـــــری از هــــــزاران پســــــر بـه فهم و به دانش ، به عقل و بـه هوش کــــه از وصف تـو بنــده گشتـم خمــوش بــــــده ساقیا می ، کـــــــــــه زانو زنــم دم از یـــــــاد آن " زشت بــــانــــو " زنــم همــــان نیـک بـــــانــــــوی نیـکـــو نهــاد مـــــرا هجـــو او هست آری بـــــه یــــاد فقـــط فــــارسی دانـــم و میـــــم و دال ولــــی لینک کـــــردم glass snow ball خــــدایــــا تـــــو او را خودت شــاد کــن دلش را خــــودت شــــاد و آبـــــاد کــن خوشا دوستان " مــوسوی -نرگسی " بــــه خوبــی چو ایشان نبـاشد کسی کـــه هستند هــــردو چـــه اهل هــنر چــــه خـــوبــــان خــوب وچـــه والا گهر "غــــــزال خانــو م و جنگلش " یـاد بــاد از آن خـــــان و آن تنبلــش یـــاد بــــــاد خو شــــا جنگل سبـــــز و گــــردنــفراز پر از خــرس و روبــاه و گـــرگ و گــــراز اگـــر خوانـــده ای "قصـه های علـــوم " خصوصی ست جانـم ، نـه بهـــر عمـوم نـــوشتـــه بــــرا ی دل شـــــاد خـویش بــــرای خــود و نیــــز اســـتاد خــویش بــده ساقی آن می ، که مستـم کنــد مــــرا نیــــــــز ، ایـــــران پرستـم کنــد خـــــدایا مــــــده عشق ایـــران کمـم مــــرا نیـــــز کـــــن مثـــل "الفهلمـم" شــــوم عـاشق خاک ایــــــــران زمین دل انگشـتر و یــــاد ایــــــــــران نگــین نه دل بسته ی کــاخ هستیـم وکـــوخ کـــه بستیم دل را بـه" شیخ الشیوخ" بـــه شوخـــی دل مـــا کنــد شــاد او کــــه ازمـــن هــــــــزار آفـــرین بـاد او منــــم مخلص " داش ســامـان " خود هنـــــوزم سر عهـــــد و پیمــــان خود همیشـه مـــــــــرا مثــــل داداش بــاد سر مــــا فـــــدای قــــــدم هـاش بـاد بیــــا یــــاد از "جو کلستان" کنیـــــم هنـــــررا بـــه یــــادش گلستان کنیـم همیشه دل او خــــــوش و شـــاد بـاد دلش از خـــــوشی شــــاد و آبـاد بـاد همه صحبت "دل نوشته"خوش است تمـــــام نوشتـــــار او دلکــــش است از آن دل نوشتــه نگــــــــرد ی کسـل هــــــر آنچــه نــویسـد نشیند بــه دل بیـــــا تـــا بــــه قـــانـون سینا رویــم کــــه ایــن راه علمست و بینـا رویــم دوای گیــــاهی ست درمــــــــان درد کــــه بــایــد از آن چـــاره ی درد کـرد بـــده ساقیــــا مــی صفائی کنــــم واســـه دوستـــانـم دعائی کنـــــم از آنهـــا کـــــه آورده ام یــــادشـــان نخواهم بــــه غیــــر از دل شادشان همـــه یک بــــه دوستـــان منــــــند گــــل بـاغ و هــــم بوستان مننـــــد همــــه خـــوب یـــاران ایــن بنده اند همـــه مـــاه و خــورشیـد تابنده اند منــــم آق دایـــی" خاک پای همــه کنــــــم زیـــر لب بـا خـودم زمزمـــه خــــدای جهــــان یـــاور و یــارشان همیشه بـه هـــرجا ، نگهدارشان ! *بیت اول و تعدادی ابیات که در گیومه است از حافظ است |
About
حکیم آق دایی فرمود Archivesدی 1388آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 Links
آپلود عکس
یک شعر سپید (نه طنز |
